Η νέα ΚΓΠ δε δίνει μαγική απάντηση στο ερώτημα τι να καλλιεργηθεί. Δεν υποδεικνύει προϊόντα που υπερέχουν ανεξαρτήτως συνθηκών. Η βιώσιμη λύση θα βρεθεί...
Μήπως ανάμεσα στις τακτικές της άμεσης δημοκρατίας και στο μεγαλοϊδεατισμό της σωτηρίας των ευρωπαϊκών λαών, χάνεται το μέτρο και η σύνδεση με την πραγματικότητα;
H πολιτική συντάσσεται με το ρήμα χαράσσω (=κάνω κάτι οξύ, οξύνω, γράφω- σχεδιάζω σε σκληρή επιφάνεια). Και απαιτεί μόχθο, σχέδιο αφοσίωση και επιμονή, όχι κουβεντούλες 20λεπτες και χαριτωμενιές για να διαπιστώνουμε πόσο διαφορετικοί, “καθαροί” και σπουδαίοι είμαστε.
Οι πολίτες έχουν πραγματικούς λόγους να «τα 'χουν» με τους πολιτικούς. Όχι όμως για την υπογραφή των Μνημονίων, αλλά για τους λόγους που μας οδήγησαν στα Μνημόνια.
Η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών στους πολιτικούς είναι το πρώτο ζητούμενο σ΄ αυτές τις εκλογές, η μόνη ελπίδα. Και την ημέρα των εκλογών η ευθύνη είναι μισή-μισή, κομμάτων και κοινωνίας.
Σε συνθήκες παγκόσμιου ανταγωνισμού η βιωσιμότητα κάθε δραστηριότητας απαιτεί γνώσεις, συνεχή και έγκυρη ενημέρωση, ανάληψη και διαχείριση κινδύνου. Η αγροτική επιχειρηματικότητα γίνεται πια αναγκαία συνθήκη για τη βιωσιμότητα της γεωργίας και την αειφορία της υπαίθρου.
Η Μεσόγειος συνιστά οικολογικό κεφάλαιο, παράγει πλούτο και θέσεις απασχόλησης. Το δίλημμα «οικονομική εκμετάλλευση ή προστασία» της είναι ψευδές, κρύβει όμως πραγματικές, λεπτές ισορροπίες...
