Η Μεσόγειος συνιστά οικολογικό κεφάλαιο, παράγει πλούτο και θέσεις απασχόλησης. Το δίλημμα «οικονομική εκμετάλλευση ή προστασία» της είναι ψευδές, κρύβει όμως πραγματικές, λεπτές ισορροπίες...

Μόνιμη λύση στο πρόβλημα απόκλισης τιμών παραγωγού και καταναλωτή δε μπορεί να δώσει η επιστροφή σε ένα πρωτόγονο μοντέλο διάθεσης των προϊόντων στην πρωτογενή τους μορφή. Απαιτείται συνολική και αποφασιστική αντιμετώπιση όλων των δυσλειτουργιών και της αθέμιτης κερδοσκοπίας σε όλα τα στάδια της αγροδιατροφικής αλυσίδας.

Στην Ευρώπη διαθέτουμε ένα πολύ-επίπεδο νομοθετικό και δικαστικό πλαίσιο για τη προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Εντούτοις, τα δικαιώματα παραμένουν ένα οικοδόμημα υπό κατασκευή. Γιατί; Αφενός επειδή συνεχίζουν να παραβιάζονται κάποια από τα γνωστά σε όλους μας θεμελιώδη δικαιώματα, όπως το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη ή το δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση. Και αφετέρου επειδή, καθώς εξελίσσονται συνεχώς η κοινωνία και η τεχνολογία, εξελίσσονται μαζί της και οι κίνδυνοι υπονόμευσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε μία σχέση δυναμική που απαιτεί συνεχή επαγρύπνηση και αγώνα θωράκισης και διεύρυνσής τους.

Στη γεωργία η καινοτομία είναι απολύτως αναγκαίο να δράσει καταλυτικά για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας βάσει της τυποποίησης και της πιστοποίησης της ποιότητας και της ασφάλειας των αγροδιατροφικών προϊόντων. Πρέπει να προωθηθεί για τη διαχείριση του κινδύνου και την πρόληψη κρίσεων στον αγροδιατροφικό τομέα. Πρέπει να καλύψει τα κενά στην άμεση, έγκυρη και απόλυτα ενημερωμένη για τις τελευταίες εξελίξεις κατάρτιση των αγροτών. Πρέπει, ακόμα, να μετατρέψει τη γεωργία σε βασικό παράγοντα όχι μόνο αντιμετώπισης αλλά και επίλυσης του προβλήματος της κλιματικής αλλαγής με την προώθηση όχι μόνο μειώσεων στις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου αλλά και με εξεύρεση αποτελεσματικότερων τρόπων αποθήκευσης του διοξειδίου του άνθρακα στο έδαφος.